PODSTAWA PRAWNA

View previous topic View next topic Go down

PODSTAWA PRAWNA

Post  Admin on Mon Aug 23, 2010 9:03 pm

PRAWA AUTORSKIE:


§ 1. Wszystkie prawa zastrzeżone. Prawa do używania, kopiowania i rozpowszechniania wszystkich danych dostępnych na Forum podlegają w szczególności przepisom Ustawy z dnia 04.02.1994 r. o Prawie Autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. Nr 24, poz. 83 z późn. zm.).

§ 2. Zarówno właściciel jak i autorzy wpisów http://urojonyzywotkulkowej.forummotions.com/ nie ponoszą żadnych konsekwencji wynikających z zastosowania informacji zawartych na wyżej wymienionej stronie internetowej, a także nie ponoszą odpowiedzialności prawnej za występujące tam błędy pisarskie.


KONIECZNIE zapoznajcie się z tematem: Podstawa Prawna!!!

§ 3. Wszystkie prawa zastrzeżone: Kopiowanie, modyfikacja, wprowadzanie do obrotu, publikacja, dystrybucja w celach komercyjnych całości lub części strony internetowej http://urojonyzywotkulkowej.forummotions.com/ bez uprzedniej zgody właściciela tej strony - są surowo zabronione.

§ 4. Zawarte linki na stronie internetowej http://urojonyzywotkulkowej.forummotions.com/ zostały umieszczone wyłącznie dla wygody i komfortu użytkownika tego Forum. Właściciel wyżej wymienionej strony internetowej nie odpowiada za zawartość stron linkowanych ani za napotkane tam błędy. W każdym czasie i miejscu może je usunąć bez konieczności informowania danej osoby.

§ 5. Wykorzystanie w celach niekomercyjnych: Materiały te można kopiować i przechowywać oraz drukować wyłącznie na własne potrzeby (w celach niekomercyjnych). Właściciel nie zezwala na jakiekolwiek upowszechnianie tak skopiowanych materiałów a w szczególności na ich zamieszczanie w innych witrynach internetowych.



meson - admin






Last edited by Admin on Tue Dec 18, 2012 6:29 am; edited 2 times in total

Admin
Admin

Posts : 213
Join date : 2010-08-16

View user profile http://urojonyzywotkulkowej.forummotions.com

Back to top Go down

Re: PODSTAWA PRAWNA

Post  Nikitek_ on Mon Aug 23, 2010 10:48 pm

Witam !

Dziś opisze w wielkim skrócie podstawę prawną w razie ‘w’ chodzi w szczególności o osoby które na Forum zamieszczają logi czy komentarze. Osoby które zamieszczają wpisy na Forum nie ponoszą żadnej prawnej odpowiedzialności pod warunkiem że są to fakty, poparte dowodami.

Podstawa Prawna -kodeks postępowania cywilnego -Kodeks cywilny -Kodeks Karny -Ustawa o języku polskim

• - wulgaryzmy art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.
• - naruszają dobra osobiste osób fizycznych lub przedsiębiorstw art. 23 i 43 Kodeksu cywilnego

Pojęcie i ochrona dóbr osobistych

1. Pojęcie dóbr osobistych

Dobra osobiste są przymiotem każdej osoby fizycznej. Dobra osobiste są nierozerwalnie związane z człowiekiem, nie ma na to wpływ w szczególności stan psychiczny czy też inne okoliczności. Zatem do podstawowych cech tych praw zalicza się niezbywalność i niedziedziczność. Oznacza to że prawa do dóbr osobistych wygasają wraz ze śmiercią osoby, która była do nich uprawniona.

• Konstytucja RP dodaje jeszcze godność, jako tę wartość, która jest prawnie chroniona.

Unormowanie dóbr osobistych zostało ujęte w kodeksie cywilnym jednakże przepisy k.c. nie definiują pojęcia prawa do dóbr osobistych. Kodeks cywilny wskazuje jedynie w art. 23. ogólną zasadę, że dobra osobiste, wymienione w nim przykładowo, pozostają pod ochroną prawa cywilnego, i to niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Nie wskazuje on natomiast środków ochrony, a więc sankcji przewidzianych na wypadek ich naruszenia. Dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach.

II CSK 539/07 – wyrok z dnia 11 marca 2008 r. Sąd Najwyższy. (Biuletyn Nr 7/08 z dnia 8 sierpnia 2008 r.)

"Nazwa użytkownika, którą posługuje się osoba korzystająca z serwisu internetowego podlega ochronie prawnej na takiej podstawie, na jakiej ochronie podlega nazwisko, pseudonim lub firma".


Cechą praw osobistych, jako praw podmiotowych służących do ochrony poszczególnych dóbr osobistych, jest to, że są to prawa niemajątkowe i to tak ściśle związane z podmiotem podlegającym ochronie (w świetle art. 23 z osobą fizyczną a w świetle art. 43 także z osobą prawną), że razem z nim powstają i wygasają oraz nie mogą przechodzić na inne podmioty zarówno w drodze czynności prawnych, jak i w drodze dziedziczenia.

2. Przesłanki ochrony dóbr osobistych

Z art. 24 § 1 k.c. można jednoznacznie wyciągnąć wniosek, iż ochrona dóbr osobistych przysługuje jedynie przed działaniem bezprawnym. Przesłanka bezprawności działania jest przesłanką konieczną do udzielenia ochrony o charakterze niemajątkowym, przewidzianej w tym przepisie. Przesłanka bezprawności działania ujmowana jest w prawie cywilnym szeroko. Przyjmuje się mianowicie, że bezprawne jest każde działanie sprzeczne z normami prawnymi, a nawet z porządkiem prawnym oraz z zasadami współżycia społecznego. W zakresie ochrony dóbr osobistych znaczącą rolę w wyznaczeniu granicy bezprawności w działaniu mającym znamiona naruszenia dóbr osobistych pełni Sąd Najwyższy.

W tym względzie można wskazać pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w orzeczeniu z 19 października 1989 r., II CR 419/89 (OSP 11-12/90, poz. 377), który to wyjaśnił, że za bezprawne uważa się każde działanie naruszające dobro osobiste, jeżeli nie zachodzi żadna ze szczególnych okoliczności usprawiedliwiających je, oraz że "do okoliczności wyłączających bezprawność naruszenia dóbr osobistych na ogół zalicza się: 1) działanie w ramach porządku prawnego, tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy prawa, 2) wykonywanie prawa podmiotowego, 3) zgodę pokrzywdzonego (ale z zastrzeżeniem uchylenia jej skuteczności w niektórych przypadkach) oraz 4) działanie w obronie uzasadnionego interesu."

Nawet niezawinione działanie może być przesłanką odpowiedzialności za naruszenie dóbr osobistych jeżeli taki skutek nastąpił. Z powyższego orzeczenia, które ma zastosowanie w praktyce sądowej wynika jednak ze przesłanką wyłączająca bezprawność działania naruszającego dobro osobiste jest zgoda pokrzywdzonego, działanie w ramach porządku prawnego oraz działaniem w obronie uzasadnionego interesu.

Zgoda uprawnionego - uznaje się, że zgoda osoby na naruszenie jej praw osobistych uchyla bezprawność naruszenia owych praw (np. pacjent zgadza się na przeprowadzenie zabiegu lekarskiego, czyli wyraża zgodę na naruszenie jego nietykalności). Lecz taka zgoda nie może być skutecznie udzielona jeżeli jest to sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (np. zgoda osoby na okaleczenie swojego ciała przez osoby trzecie dla ich przyjemności nie uchyli bezprawności tego czynu).

Udzielenie zgody na naruszenie praw osobistych odnosi się do konkretnego działania osoby ingerującej w cudzą sferę dóbr osobistych, ma ona charakter odwołalny (np. pomimo uprzedniej zgody na zabieg lekarski pacjent przed rozpoczęciem owego zabiegu ma pełne prawo z niego zrezygnować). Działanie oparte na przepisie prawnym również nie ma charakteru bezprawnego naruszenia dóbr osobistych, chociażby osoba działaniem takim dotknięta lub zagrożona nie wyraziła na to zgody (np. wystawienie fotografii, rysopisu oraz danych osobowych osoby poszukiwanej listem gończym nie będzie stanowiło naruszenia jej dóbr osobistych).

3. Środki ochrony dóbr osobistych

Środki ochrony dóbr osobistych zostały przewidziane przede wszystkim w kodeksie cywilnym, przybierają one postać roszczeń majątkowych oraz niemajątkowych. Przysługują względem każdego kto dopuści się naruszenia dobra osobistego. W art. 24 kodeks cywilny przewidział: roszczenie o zaniechanie działania, roszczenie o usunięcie skutków naruszenia dobra osobistego, powództwo o ustalenie, roszczenie o zadośćuczynienie pieniężne i świadczenie na cel społeczny, roszczenie o odszkodowanie, inne roszczenia przewidziane prawem. Ochrona polega na możliwości wytoczenia powództwa zawierającego jedno z wyżej wymienionych roszczeń.

Środki te mogą być skierowane przeciwko zarówno do osób fizycznych jak i prawnych.

• Roszczenie o zaniechanie działania- art. 24 kodeksu cywilnego formułuje to roszczenie w ten sposób: ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. Przepis ten dotyczy zatem nie czynów (działań) już dokonanych, lecz przypadków, gdy występuje zagrożenie działania naruszającego dobro osobiste. Chodzi o zagrożenie działania bezprawnego. Bezprawność zatem musi występować w każdym wypadku. I chociaż ustawodawca wprowadził w tym wypadku domniemanie bezprawności działania, to osoba zamierzająca wystąpić z powództwem o zakaz naruszenia jego zagrożonego dobra osobistego powinna rozważyć, czy element bezprawności może wchodzić w grę. Z tego przepisu wynika także że można żądać zaniechania tylko ściśle określonego działania. Nie można natomiast wytaczać powództwa o zaniechanie naruszania nieokreślonego (niesprecyzowanego) dobra czy też dóbr. Dla uzyskania wyroku uwzględniającego takie powództwo powód musi wykazać, że istnieje realna obawa dalszych naruszeń konkretnego dobra osobistego.

• Roszczenie o usunięcie skutków naruszenia dobra osobistego - z art. 24 wynika, że w razie dokonanego już naruszenia dobra osobistego, ten czyje dobro zostało naruszone może żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Z takiego brzmienia przepisu wynika, że poszkodowany może łączyć żądanie zaniechania dalszych naruszeń z żądaniem usunięcia skutków naruszenia dobra osobistego oraz że przepis ten nie określa wszystkich czynności, których sprawca naruszenia powinien dokonać dla usunięcia skutków tego naruszenia, poprzez użycie formuły w szczególności. Warto podkreślić że w sprawach dotyczących ochrony dóbr osobistych występują z reguły oba żądania. A wynika to stąd, że twierdzenie o istnieniu zagrożenia najłatwiej jest udowodnić przez wykazanie, iż naruszenie miało miejsce także uprzednio, czyli z faktu uprzedniego "dokonania". Dokonanie naruszenia dóbr osobistych uzasadnia żądanie usunięcia jego skutków, oczywiście przy istnieniu podstaw do przyjęcia, że działanie sprawcy było bezprawne.

• Oznacza to, że liczba i rodzaj środków, mających doprowadzić do usunięcia, nie zostały określone tak samo jak, jaką treść powinno mieć takie oświadczenie ani też, w jakiej formie powinno być złożone. Na pewno treść i forma oświadczenia będą zależeć w każdym wypadku od rodzaju naruszonego dobra, okoliczności, w jakich do naruszenia doszło, oraz formy, w jakiej tego dokonano, ponadto mogą na to wpływać także skutki naruszenia dobra osobistego. Składanie oświadczenia będzie niewątpliwie występowało z reguły w przypadkach naruszenia takich dóbr, jak godność, cześć, oświadczenie w tych sprawach może być różne zarówno co do treści, jak i formy, np. zawierać odwołanie określonych zarzutów, przeproszenie, wyrażenie ubolewania. Gdy chodzi o formę oświadczenia, to wiąże się ona najczęściej z okolicznościami, w jakich doszło do naruszenia dobra osobistego. Jeżeli do naruszenia doszło na łamach prasy, to i oświadczenie powinno być zamieszczone w prasie, jeżeli na zebraniu pracowników, to najwłaściwszą formą przeproszenia będzie z reguły przeproszenie na zebraniu.

• Roszczenie o zadośćuczynienie pieniężne lub zapłata na cel społeczny - dochodzenie zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany przez poszkodowanego cel społeczny, nie jest zależne od rodzaju naruszonego dobra osobistego ani też od rodzaju żądanej i udzielonej ochrony niemajątkowej. Każdy może żądać aby krzywdy, którą doznaje w związku z naruszeniem jego dóbr osobistych zostały w pewien sposób zrekompensowane, zadośćuczynienie doznanemu uszczerbkowi fizycznemu czy też psychicznemu ma nastąpić bądź przez świadczenie pieniężne na rzecz osoby której dobro zostało naruszone albo na cel społeczny zależy to od woli żądającego ochrony. Może to być PCK, Caritas, Dom Dziecka

• Powództwo o ustalenie - w związku z niejasnością w brzmieniu art. 24 kodeksu cywilnego pojawiło się zagadnienie dopuszczalności dochodzenia ochrony dóbr osobistych w drodze powództwa o ustalenie. Art. 24 nie przewiduje takiego powództwa, a w zakresie środków niemajątkowej ochrony dóbr osobistych możliwe jest jedynie powództwo o zaniechanie oraz o usunięcie skutków naruszenia dobra osobistego. Brak przepisu, który przewidywałby takie powództwo w sprawach o ochronę dóbr osobistych, spowodował, że po wejściu w życie kodeksu cywilnego doszło do wahań w tym zakresie. Po początkowych wahaniach, ostatecznie utrwalił się jednak w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd o dopuszczalności powództwa o ustalenie, że określone dobro osobiste przysługuje konkretnej osobie, jak również, że dobro takie zostało zagrożone lub już naruszone, a podstawę takiego żądania stanowi właśnie art. 189 kodeksu postępowania cywilnego.

Takie stanowisko zajął Sąd Najwyższy m.in. w: wyroku z 30 sierpnia 1974 r., I CR 384/74 (OSPiKA 10/77, poz. 161), z 6 listopada 1986 r., I CR 317/86 i uchwale z 22 września 1995 r., III CZP 118/95 (OSPiKA 4/96, poz. 78).

• Roszczenie o odszkodowanie - w art. 24 kodeksu cywilnego nie przewidziano takiego roszczenia jednakże możliwość wystąpienia o odszkodowanie w razie naruszenia dobra osobistego, którego skutkiem jest powstanie szkody majątkowej wynika z ogólnych zasad kodeksu. Przykładowo w sytuacji gdyby naruszono zdrowie pracownika to przysługiwało by mu roszczenie o zadośćuczynienie z tytułu naruszenia dobra osobistego jakim jest zdrowie a ponadto na zasadach ogólnych mógłby żądać odszkodowania w postaci renty w związku z utratą zdolności zarobkowej.

• Inne roszczenia przewidziane prawem - środki ochrony dóbr osobistych przewidziane w art. 24 kodeksu cywilnego nie uchybiają uprawnieniom przewidzianym w innych przepisach. Użycie słowa "w szczególności" przepisy prawa autorskiego i wynalazczego, wyraźnie zaznaczył, iż w grę mogą wchodzić również inne przepisy zaliczane do prawa cywilnego, a także przepisy należące do innych gałęzi polskiego systemu prawnego. Przykładowo można wskazać, że żądanie przeproszenia (a więc zastosowanie środka niemajątkowej ochrony dóbr osobistych) za naruszenie nietykalności cielesnej, podobnie jak żądanie odwołania pomówienia, nie pozbawia poszkodowanego uprawnienia do żądania skazania sprawcy czynów, będących występkami w rozumieniu prawa karnego, w postępowaniu karnym na odpowiednią karę przewidzianą w kodeksie karnym.

W obu postępowaniach będą zastosowane różne środki ochrony dóbr osobistych. Możliwe jest również wytoczenia sprawy Cywilno-Karnej, a więc połączenia tych gałęzi polskiego systemu prawa.

Zniesławienie - występek polegający na pomówieniu innej osoby, grupy osób, instytucji, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności.

Zniesławienie, przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego, polegające na pomówieniu innej osoby (osób) lub instytucji o postępowanie lub właściwości mogące poniżyć ją w opinii publicznej czy też narazić na utratę zaufania.

Sygn. akt I KZP 7/10 Sąd Najwyższy – Izba Karna Dnia 29 czerwca 2010r.Postanowienie: „..Chwilą popełnienia przestępstwa określonego w art. 212 § 2 k.k., polegającego na umieszczeniu w sieci Internet treści o charakterze zniesławiającym, jest chwila dokonania danego wpisu, a nie jego usunięcia..”

W razie skazania za zniesławienie sąd może orzec nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, Polskiego Czerwonego Krzyża albo na inny cel społeczny wskazany przez pokrzywdzonego (art. 212. § 3. K.k.).

Zagrożony karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo karą pozbawienia wolności do roku na podstawie art. 212 § 1. Kodeksu karnego. Sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo karze pozbawienia wolności do lat 2 jeżeli pomawia inną osobę za pomocą środków masowego komunikowania (art. 212. § 2. K.k.). np.: prasa’ TV’ radio’ Internet’

Istnieją dwa kontratypy dla tego czynu zabronionego. Nie ma przestępstwa, jeżeli zarzut uczyniony niepublicznie jest prawdziwy (art. 213. § 1. K.k.).

Nie popełnia przestępstwa zniesławienia, kto publicznie podnosi lub rozgłasza prawdziwy zarzut służący obronie społecznie uzasadnionego interesu.. (art. 213. § 2. K.k.).

Zaistnienie kontratypów określonych w art. 213 Kodeksu karnego nie wyłącza odpowiedzialności karnej sprawcy za zniewagę (obrazę) ze względu na formę podniesienia lub rozgłoszenia zarzutu (art. 214. K.k.).

Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego (art. 212. § 4. K.k.). Sąd może zwolnić osobę od kosztów sądowych w części/całości, może przyznać adwokata z urzędu itd. W tym celu składamy Oświadczenie na urzędowym formularzu, o stanie rodzinnym, majątkowym, dochodach i źródłach utrzymania. Taka sama jest procedura jeśli chodzi o K.p.c., K.c. itd.

- art. 212 § 1 ,2., art. 216 § 1 , 2 i 5 K.K. Czytać



Z powyższego jednoznacznie wynika, iż osoby które wypowiadają się na Forum, zachowując szczególną troskę o dowody , działają w uzasadnionym interesie publicznym.


Opracował/napisał Nikitek_

Pozdrawiam, Nikitek_ 2010-08-23 h 22:48







Last edited by Nikitek_ on Tue Aug 24, 2010 12:17 pm; edited 1 time in total

Nikitek_

Posts : 238
Join date : 2010-08-16

View user profile http://urojonyzywotkulkowej.forummotions.com/forum.htm

Back to top Go down

Re: PODSTAWA PRAWNA

Post  bibliotekarz on Mon Aug 23, 2010 11:55 pm

Cześć

Jestem pod wrażeniem tego co napisał Admin i Nikitek_ , Panowie narawdę podziwiam.

bibliotekarz

bibliotekarz

Posts : 161
Join date : 2010-08-22
Location : Jelonki małe

View user profile

Back to top Go down

Re: PODSTAWA PRAWNA

Post  Nikitek_ on Sat Sep 18, 2010 1:10 pm

Witam !

~monsum__ (12.11.2009 12.11.2009 16:14) : to jest proste jak sfingowanie swojej smierci
~monsum__ (12.11.2009 16:15) : ty patrzysz 2 lat i 3 bany na ip


~tajfun (31-03-2010 17:28) : ale skoro onet nie dopatrzył się naruszenia regulaminu ..... a uzywanie czata do do przestępstw tez tym jest .. .to nei wydaje mi sie zeby dopatrzyal się tego policja

Według kulla-sa , Onet niczego się nie dopatrzył ale 3 krotnie założył bana IP

~tajfun (31-03-2010 17:29) : jesli nawet znajdzie prawnika (na którego zapewne go nei stac) ... i prawnik bedize na tyle glupi ze da wiare sensacjom nikita .... i wysmarują jakies sensowne doniesienie .... to policja rozpocznie posępowanie .... i na odpytaniu onetu się zakonczy


To się okażę! Na marginesie zawiadomienie kierowane będzie do Prokuratury Rejonowej.

Pozdrawiam, Nikitek_ 2010-09-18 h 13:10

Nikitek_

Posts : 238
Join date : 2010-08-16

View user profile http://urojonyzywotkulkowej.forummotions.com/forum.htm

Back to top Go down

Re: PODSTAWA PRAWNA

Post  bibliotekarz on Sat Nov 20, 2010 12:09 am

Cześć

zapis z pokoju gay 15/11/2010

[19:00:49] <~kulas01> Nikitek_ to wie gdzie poslac donos na kogos nie wysilaj sie gnida //ziew

Nikiś , jak sprawa idzie ?

bibliotekarz

bibliotekarz

Posts : 161
Join date : 2010-08-22
Location : Jelonki małe

View user profile

Back to top Go down

Re: PODSTAWA PRAWNA

Post  Nikitek_ on Fri Feb 25, 2011 9:22 pm

Witam !

Kryminologiczna problematyka Stalkingu.

W dniu dzisiejszym tj. 2011-02-25 Sejm RP uchwalił – znowelizował KK. Sejm uchwalił kary za uporczywe nękanie

Karę do trzech lat więzienia za uporczywe, złośliwe nękanie mogące wywołać poczucie zagrożenia - czyli tzw. stalking - przewiduje przyjęta w piątek przez Sejm nowelizacja Kodeksu karnego. Kara wzrośnie do 10 lat więzienia, jeśli osoba nękana targnie się na swe życie. Za zmianą opowiedziało się 417 posłów, dwóch było przeciw, nikt nie wstrzymał się od głosu.

Nękanie, określane jako stalking, może być prowadzone na przykład poprzez wykonywanie licznych telefonów do ofiary, wysyłanie jej sms-ów, śledzenie, ale też obdarowywanie ofiary prezentami, których ona sobie nie życzy. Kara będzie grozić również osobom wykorzystującym wizerunek pokrzywdzonego lub inne jego dane osobowe w celu wyrządzenia mu szkody. Na uwagę zasługuje również że osoba która podaje się na Forach internetowych za kogoś kim nie jest, też podlega karze, tzw. Oszustwo internetowe. Ściganie sprawców stalkingu będzie następowało na wniosek osoby pokrzywdzonej.

Na uwagę moim zdaniem w gronie tych przepisów, odnoszących się do poszczególnych typów czynów zabronionych, zasługuje Art.191 § a k.k. który stanowi, że: Kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Pozdrawiam , Nikitek_


Nikitek_

Posts : 238
Join date : 2010-08-16

View user profile http://urojonyzywotkulkowej.forummotions.com/forum.htm

Back to top Go down

Re: PODSTAWA PRAWNA

Post  Nikitek_ on Thu Nov 29, 2012 7:38 pm

Witam !

Uchwała Sądu Najwyższego korzystna dla homoseksualistów

Precedensowa uchwała Sądu Najwyższego w sprawie związków homoseksualnych. Sędziowie orzekli, że osoby pozostające ze sobą faktycznie we wspólnym pożyciu powinny mieć prawo do przejęcia najmu mieszkania po zmarłym partnerze, nawet jeśli są tej samej płci. O sprawie poinformowała Helsińska Fundacja Praw Człowieka.

http://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/uchwala-sadu-najwyzszego-korzystna-dla-homoseksualistow,291381.html


SN środa 28-11-2012r.
Osoba tej samej płci, którą łączyła więź uczuciowa, fizyczna i gospodarcza z osobą mieszkającą w wynajmowanym mieszkaniu, przejmuje po jej śmierci najem mieszkania tak samo jak konkubina czy żona - uznał w środę w uchwale Sąd Najwyższy.

Uchwała jest odpowiedzią na pytanie prawne Sądu Okręgowego w Warszawie. Ma znaczenie precedensowe. Problem był już wcześniej dostrzegany, ale po raz pierwszy zajął się nim Sąd Najwyższy. Chodziło o to, jak interpretować art. 691 par. 1 kodeksu cywilnego (k.c.), który mówi o tzw. dziedziczeniu prawa najmu mieszkania. W praktyce problem dotyczy głównie najemców mieszkań komunalnych, ale także mieszkań należących do prywatnych właścicieli.

Na podstawie tego przepisu osoby bliskie najemcy, które stale z nim mieszkały, stają się - w chwili jego śmierci - najemcami tego mieszkania. Dotyczy to jednak tylko określonego kręgu osób: małżonka, dzieci najemcy oraz innych osób, wobec których na najemcy ciążył tzw. obowiązek alimentacyjny, np. małoletnich wnuków.

W ostatniej kolejności w art. 691 par. 1 k.c. jest wymieniona "osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą". I to właśnie określenie stało się powodem pytania prawnego do Sądu Najwyższego.

Sprawa dotyczyła Adama K., który wniósł pozew przeciwko miastu stołecznemu Warszawa. Chciał, aby sąd ustalił, że na podstawie art. 691 par. 1 k.c. wstąpił on w stosunek najmu po poprzednim lokatorze - Kazimierzu Józefie W. Twierdził, że przez dziewięć lat pozostawał z nim w związku partnerskim i dlatego jest osobą, która "pozostawała faktycznie we wspólnym z nim pożyciu". Do sprawy przystąpiła Helsińska Fundacja Praw Człowieka w ramach "Programu Antydyskryminacyjnego - art. 32" (chodzi o art. 32 konstytucji, który gwarantuje wszystkim równość wobec prawa).

Sąd Rejonowy oddalił żądanie Adama K. Uznał, że art. 691 par. 1 k.c. nie obejmuje osób będących w nieformalnym związku partnerskim z osobą tej samej płci.

Nie miał takiej pewności Sąd Okręgowy w Warszawie, do którego apelację wniósł Adam K. oraz Fundacja Helsińska. Dlatego Sąd Okręgowy zwrócił się do Sądu Najwyższego z pytaniem prawnym. Chciał, aby SN rozstrzygnął, czy faktyczne wspólne pożycie, o jakim mowa w art. 691 par. 1 k.c., dotyczy także osób pozostających w nieformalnych związkach partnerskich z osobami tej samej płci.

Podczas środowej rozprawy w Sądzie Najwyższym pełnomocnicy Adama K. i Fundacji Helsińskiej powołali się na wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Kozak przeciwko Polsce z 2 marca 2010 r. (nr 1302/2012). Wyrok ten również dotyczył art. 691 k.c. Trybunał stwierdził w nim jednogłośnie, że Polska naruszyła europejską konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, nie dając możliwości "osobom żyjącym w relacjach homoseksualnych wstąpienia w stosunek najmu lokalu komunalnego po śmierci partnera".

Z kolei pełnomocniczka miasta, które jest właścicielem mieszkania, przypomniała, że art. 691 k.c. jest przepisem szczególnym, wkraczającym w prawa własności właścicieli wynajmowanych mieszkań. Dlatego krąg osób objętych tym przepisem został ograniczony do tzw. małej rodziny i osób pozostających z najemcą we wspólnym pożyciu. Chodzi o pożycie takie jak w małżeństwie, a to związek kobiety i mężczyzny - argumentowała pełnomocniczka.

Taka argumentacja nie przekonała Sądu Najwyższego. W uchwale podjętej w środę (sygn. III CZP 68/12) SN orzekł, że osobą pozostającą we wspólnym pożyciu z najemcą - w rozumieniu art. 691 par. 1 k.c.- jest osoba połączona z najemcą więzią uczuciową, fizyczną i gospodarczą; także osoba tej samej płci.

Tym samym SN rozstrzygnął, że osoby pozostające w związkach homoseksualnych mają takie same prawo do dziedziczenia najmu po partnerze, jak osoby pozostające w konkubinacie.


żródło:
http://wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,Sad-Najwyzszy-homoseksualny-partner-przejmuje-prawo-do-najmu-mieszkania-po-partnerze,wid,15134380,wiadomosc.html?ticaid=1f9d6

Nikitek_

Posts : 238
Join date : 2010-08-16

View user profile http://urojonyzywotkulkowej.forummotions.com/forum.htm

Back to top Go down

Re: PODSTAWA PRAWNA

Post  Sponsored content Today at 10:03 pm


Sponsored content


Back to top Go down

View previous topic View next topic Back to top


 
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum